Wszelkie adresy pocztowe i internetowe oraz numery telefonów i faksów do członków sekretariatu, jak również numer konta bankowego EUWP znajdują się na stronach internetowych EUWP: www.euwp.org

Strony te są prowadzone obecnie przez Sekretarza Generalnego EUWP, Romana Śmigielskiego.

Niewiele informacji udało mi się tym razem zgromadzić, jedna z pewnością ma optymistyczną barwę. Pani Prezydent Helena Miziniak powoli wraca do swych obowiązków i mamy nadzieję, że z początkiem maja przejmie je całkowicie. Jak zwykle otrzymaliśmy kilka informacji od Janka Mokrzyckiego z Londynu. Są też zmiany adresowe i korespondencja o zjeździe zjednoczeniowym Polonii Francuskiej

Łączę serdeczne pozdrowienia.

Jest ich dwa tysiące, od lat trzydziestych ubiegłego wieku pozostawały rozproszone. Dlatego za wydarzenie historyczne uznano przyjęcie statutu Federacji Polonii Francuskiej i wyłonienie jej organu wykonawczego, trzydziestoosobowej Rady Krajowej.

Na prezesa francuskiej Polonii Rada Krajowa wybrała Barbarę Płaszczyńską, wieloletnią działaczkę tego środowiska. Zjednoczenie francuskiej Polonii jest jednak niepełne: do federacji nie przystąpiły największe stowarzyszenia polonijne z północy Francji (Kongres Polaków we Francji oraz Dom Polskości), związane z emigracją górniczą z pierwszych dziesięcioleci XX wieku. Wybrały status obserwatora, nie wykluczając późniejszego zbliżenia z federacją. Na razie będą się przyglądać poczynaniom paryżan, bo to oni zdaniem reprezentantów północy zdominowali kongres.

...Trzeba było trzech lat przygotowań, by do tego spotkania doszło. Nawet jeśli jego sukces jest względny, wypada przecież mówić o przełomie w organizacji stowarzyszeń polonijnych w tym kraju.

- Wyszły na jaw niepotrzebne kompleksy prowincji wobec Paryża - mówi "Rz" Barbara Płaszczyńska, prezes Federacji Polonii Francuskiej. - Delegaci z regionu Nord-Pas-de-Calais, czyli z byłych ośrodków górniczych, chcieli głosować również za swoich przyjaciół, którzy ze względu na wiek lub stan zdrowia nie mogli przyjechać na kongres, posługując się wystawionych przez nich pisemnymi upoważnieniami. Żądali także bezpośredniej reprezentacji swojego regionu w federacji. Nie można było się na to zgodzić, bo zgnietliby wszystkie inne regiony Francji, gdzie też mieszkają Polacy. Uważam jednak, że najgorsze jest za nami. Teraz trzeba łagodzić spory, jednoczyć, co się da...

...Jednym z organizatorów paryskiego kongresu był Piotr Moszyński, dziennikarz Radio France Internationale, wybrany przez Radę Krajową na sekretarza generalnego federacji. Zwraca on uwagę na bardzo ważne zjawisko: istnienie "establishmentu" francuskiej Polonii. Jego zdaniem jest to zmurszała struktura, reprezentowana dotąd przez aktywistów z pokolenia wojennego lub tuż powojennego.

Przyznaje, że kiedy z przyczyn politycznych (stan wojenny) trafił do Francji, uważał miejscową Polonię za rodzaj obyczajowego skansenu. Potwierdza i to, że zarówno jego pokolenie (tzw. emigracja solidarnościowa), jak i wcześniejsze generacje (exodus roku '68) odnosiły się do Polonii ze znaczną nieufnością...

... Jaki jest sens powoływania do życia federacji we Francji? Właśnie taki: żeby nie chodziło wyłącznie o zespoły pieśni i tańca, lecz o możliwość wywierania wpływu na władze. Francuskie, polskie i europejskie. Wejście Polski do Unii Europejskiej niczego tu nie zmienia. Są bowiem bardzo konkretne sprawy do załatwienia na miejscu, a nie załatwi ich ani Bruksela, ani Warszawa. Na przykład kwestia emerytur dla Polaków pracujących we Francji albo ubezpieczeń zdrowotnych dla studentów. Dlatego francuskie regiony, być może czujące się dotąd przytłoczone przez północ i Paryż, wiążą się teraz z nami. Moszyński broni zatem sensu sporów podczas kongresu.

... Profesor Andrzej Stelmachowski, przewodniczący Stowarzyszenia Wspólnota uważa, że zaczął się proces długotrwały, ale też nieuchronny, który doprowadzi do powstawania organizacji pozarządowych w krajach ważnych z polskiego punktu widzenia, np. w Niemczech, gdzie ze stowarzyszaniem polonijnych organizacji jest jeszcze gorzej. Dla innych związków polonijnych...

Dla innych związków polonijnych kongres francuski, z jego wszystkimi wewnętrznymi sporami, mógłby być właściwie przykładem. - Tym bardziej że siła francuskiej Polonii to nie tylko jej liczebność, ale też jej intelektualna moc - twierdzi prof. Stelmachowski. Jego zdaniem problem z północą to kwestia socjologiczna. Tam od dawna nie napływały żadne nowe polskie fale, a przyjmowały je wciąż Paryż i południe. Dzisiaj francuskie górnictwo już praktycznie nie istnieje, potomstwo tamtej emigracji jest wypłukiwane do innych regionów Francji. Stąd frustracja.

Andrzej Stelmachowski powtarza, że zjednoczona Europa to nie "kosmopolityczna magma". Istnieją w niej, i pozostaną, interesy narodowe. Polonia francuska może skutecznie stać na ich straży i wskazać drogę Polonii niemieckiej. Idąc - skądinąd - za przykładem Polonii amerykańskiej, bez której wsparcia wstęp Polski do NATO byłby utrudniony. Chociaż i tam kłótni nie brakuje.