KONWENT

ORGANIZACJI POLSKICH W NIEMCZECH

CHRZEŚCIJAŃSKIE CENTRUM KRZEWIENIA KULTURY, TRADYCJI I JEZYKA POLSKIEGO W NIEMCZECH T.z.,

KONGRES POLONII NIEMIECKIEJ T.z., POLSKA RADA W NIEMCZECH - ZRZESZENIE FEDERALNE T.z,

 

 W. Pan
Jan Turski Berlin, 03.03.2001 r.
Radca – Minister Pełnomocny
Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej
Wydział Konsularny
14193 Berlin

Szanowny Panie Ministrze,

dziękuję za przesłanie mi projektu ustawy „Karta Polaka” w celach konsultacji.

Niestety ze względu na krótki termin jaki został nam dany do zapoznania się z nową wersją „Karty Polaka” uniemożliwił nam przeprowadzenie szerokich konsultacji i głębszego wniknięcia w treść samego projektu.

Z tego też względu mogę przekazać jedynie kilka uwag które nasunęły nam się na gorąco przy czytaniu tej ustawy.

w nowej wersji zatracony został charakter senackiej ustawy.

W wersji senackiej „Karta Polaka" miała potwierdzać przynależność do Narodu Polskiego, w wersji sejmowej jest to tylko przywilej dla „lepszych cudzoziemców”, dlatego wnioskujemy o uzupełnienie art. 1 o słowa „potwierdzającego przynależność do Narodu Polskiego”.

Wtedy jego treść brzmiałaby:

„Osoby pochodzenia polskiego nie będące obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej, zamieszkałe na stałe poza granicami Polski, otrzymują mocą niniejszej ustawy prawo do uzyskania dokumentu osobistego, zwanego Kartą Polaka, potwierdzającego przynależność do Narodu Polskiego”.

uzupełnienie Art. 4 o punkty 1., 2., i 3.:

Uprawnione do otrzymania Karty są osoby wymienione w art. 1, które:

1. posiadały obywatelstwo Rzeczypospolitej Polskiej, lecz wskutek sytuacji po wojnie 1939 – 1945 r. znalazły się poza jej granicami i pozbawione zostały obywatelstwa polskiego,

2. będąc obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej i zamieszkując jej terytorium wyemigrowały wskutek prześladowań politycznych, narodowościowych, religijnych lub z przyczyn ekonomicznych,

3. nie posiadając nigdy obywatelstwa polskiego wykażą, że swym pochodzeniem, działalnością, używaniem języka polskiego jako mowy potocznej i wychowywaniem potomstwa zaznaczyły w sposób oczywisty przywiązanie do narodowości polskiej,

wtedy punkty 1. i 2. przybiorą kolejną numerację 4. i 5.:

4. polskie pochodzenia osoby stwierdza się na jej wniosek, jeżeli spełnia łącznie poniższe warunki:

1) wykaże, że sama lub co najmniej jedno z jej rodziców bądź dziadków w przeszłości posiadało obywatelstwo polskie, bądź osoba ta deklaruje narodowość polską i udowodni, że ona sama lub jedno z jej rodziców bądź dziadków również w przeszłości deklarowali narodowość polską, manifestowali w inny sposób swój związek z polskością lub byli uznawani za osoby narodowości polskiej

2) wykaże swój związek z polskością w szczególności poprzez znajomość i używanie języka polskiego w rodzinie jako języka ojczystego, kultywowanie polskich tradycji i zwyczajów, znajomość podstaw wiedzy o Polsce oraz aktywną działalność w organizacjach Polaków za granicą.

5. Organem właściwym w sprawie stwierdzenia polskiego pochodzenia jest konsul właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby, o której mowa w ust. 4).

Uzupełnienie Art. 9 w punkcie 1. , o podpunkty 2), 3), 4) i 5):

2) nieograniczonego w czasie prawa pobytu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,

3) wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez obowiązku posiadania środków niezbędnych do pokrycia kosztów wjazdu, przejazdu, pobytu i wyjazdu, obciążających cudzoziemców,

4) zwolnienia w czasie pobytu na terytorium Rzeczypospolitej z opłat i danin publicznych, obciążających cudzoziemców,

5) świadczeń z zakresu opieki zdrowotnej e czasie pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach obowiązujących obywateli polskich,

wtedy obecne podpunkty 2), 3), 4) uzyskałyby numerację 6), 7) i 8).

Przyłączamy się do propozycji Senatu, aby Karta była wydawana z ważnością na czas nieokreślony i była ważna jedynie z ważnym paszportem lub innym dokumentem tożsamości jej posiadacza.

Chcielibyśmy żeby posiadacze Karty Polaka, przez potwierdzenie narodowości i pochodzenia polskiego przestali być traktowani jako cudzoziemcy, lecz jak Polacy, a nie tak jak to proponuje się w sejmowym projekcie należeli do kategorii uprzywilejowanych cudzoziemców.

Dlatego też apelujemy do Sejmowej Komisji Łączności z Polakami za Granicą o przywrócenie tego właśnie charakteru tej ustawie, tak jak to proponował Senat Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Z wyrazami szacunku
Alexander Zając

Przewodniczący

 

Otrzymują:

Marszałek Sejmu RP – Maciej Płażyński

Marszałek Senatu RP – Alicja Grześkowiak

Przewodniczący Sejmowej Komisji Łączności z Polakami za Granicą – Ryszard Czarnecki

Przewodnicząca Senackiej Komisji Spraw Emigracji i Polaków za Granicą – Janina Sagatowska