Berlin, 15.06.2002 r.

„Ministerstwo Spraw Zagranicznych – w kontaktach z władzami RFN – kontynuować będzie starania o rozwiązania problemów istotnych dla Polonii w Niemczech, takich jak stworzenie przejrzystego dotowania grupy polskiej, istotne zwiększenie poziomu dofinansowania działalności polonijnej, zamknięcie sprawy rozliczenia dotacji dla Polskiej Rady w Niemczech w sposób satysfakcjonujący jej obecne kierownictwo, wypracowanie mechanizmów partnerskiej współpracy władz miejscowych z Konwentem Organizacji Polskich w Niemczech jako reprezentanta Polonii, dalszy rozwój nauczania języka polskiego w szkołach publicznych oraz finansowanie na poziomie landów polonijnych szkół społecznych, udoskonalenie systemu koordynacji współpracy władz landowych z federalnymi w zakresie realizacji Traktatu z 1991 roku”.

zagwarantowania warunków do nauki języka polskiego w różnych formach: zarówno w niemieckim systemie szkolnym, jak i w systemie pozaszkolnym;

zagwarantowania warunków do utrzymania tradycji i kultury polskiej, czego niezbędnym warunkiem są środki wspierające rozwój prasy, dostęp do radia i telewizji, funkcjonowania domów polskich, chórów, zespołów kulturalnych i polonijnych;

przedłożenia propozycji powołania fundacji wspieranej przez państwo niemieckie, umożliwiającej finansowanie oświaty i działalności kulturalnej Polaków w Niemczech.

 

Z postulatami tymi zbiega się Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie polityki Państwa Polskiego wobec Polonii i Polaków za Granicą, która za najważniejsze aspekty polityki Państwa Polskiego wobec Polonii i Polaków za granicą uznaje:

zapewnienie Polonii i Polakom za granicą praw mniejszości narodowej w krajach zamieszkania,

 

rozwijanie nauki języka polskiego i w języku polskim w miejscu zamieszkania Polaków za granicą, ze szczególnym uwzględnieniem krajów, w których przez długie lata nasi Rodacy nie mieli możliwości nauki języka ojczystego i kształcenia się w języku ojczystym, promowanie kultury i nauki polskiej, rozszerzanie oddziaływania polskiej prasy, radia i telewizji, a także polskojęzycznych, w tym polonijnych, środków przekazu informacji, wspieranie działalności gospodarczej, naukowej i twórczości artystycznej osób polskiego pochodzenia, pozyskiwanie Polonii i Polaków za granicą do wspierania polskich interesów narodowych, tworzenie sprzyjającego klimatu społecznego i zaplecza gospodarczego dla realizacji ustawy o repatriacji.

 

prawo do swobodnego wyrażania, zachowania i rozwijania swojej tożsamości etnicznej, kulturalnej, językowej i religijnej i ochronę tej tożsamości; to,
że umawiające się strony będą tworzyły warunki do wspierania tej tożsamości;

że umawiające się strony będą umożliwiać i ułatwiać podejmowanie działań na rzecz wspierania członków grup wymienionych w art. 20 ust. 1 lub ich organizacji;

że umawiające się strony będą realizowały prawa i obowiązki zgodnie ze standardami międzynarodowymi dotyczącymi mniejszości.

zrównanie praw polskiej grupy etnicznej z prawami innych mniejszości i grup narodowościowych w Niemczech tak jak to przewidują międzynarodowe konwencje;

zagwarantowanie warunków do nauki języka polskiego w różnych formach w niemieckim systemie szkolnym, jak i w systemie pozaszkolnym;

zagwarantowanie warunków materialnych do utrzymywania tradycji i kultury polskiej, do rozwoju prasy, dostępu do radia i telewizji, funkcjonowania domów polskich, chórów, zespołów kulturalnych i organizacji polonijnych;

powołanie „Fundacji Polonii Niemieckiej” wspieranej przez państwo niemieckie, umożliwiającej finansowanie oświaty i działalności kulturalnej Polaków w Niemczech;

przyznanie dla Konwentu Organizacji Polskich w Niemczech pomocy instytucjonalnej;

powołanie przy urzędzie kanclerskim pełnomocnika ds. realizacji polsko-niemieckiego traktatu i do kontaktów z polskimi organizacjami, którego kompetencje byłyby znane i jasno określone.