KONWENT
ORGANIZACJI POLSKICH W NIEMCZECH
CHRZEŚCIJAŃSKIE CENTRUM KRZEWIENIA KULTURY, TRADYCJI I JEZYKA POLSKIEGO T.z., KONGRES POLONII NIEMIECKIEJ T.z.
POLSKA RADA W NIEMCZECH - ZRZESZENIE FEDERALNE T.z,

W. Pan

Radosław Sikorski                                                                                          Berlin, 08.01.2001 r.

Przewodniczący Międzyresortowego Zespołu
ds.  Polonii i Polaków za Granicą
Al. J. Ch. Szucha 23
00-580 Warszawa

Szanowny Panie Przewodniczący,

W tym roku mija dziesięć lat od podpisania polsko – niemieckiego traktatu „O dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy „ z 17.6.1991 roku.

Istniejąca od początku asymetria w sytuacji prawnej i faktycznej między mniejszością niemiecką w Polsce, a polską grupą etniczną w Niemczech ulegała systematycznemu powiększaniu na niekorzyść Polaków w Niemczech.

Z przedstawionego przez rząd RFN Europejskiej Radzie Wspólnot Polonijnych stanowiska wynika, że szczególne prawa traktatu przysługują tylko mniejszości niemieckiej w Polsce, a  polskiej  grupie w Niemczech, która za mniejszość narodową nie została uznana, już takie prawa nie przysługują.

Wynika z tego, że traktat nie jest właściwie żadnym instrumentem prawnym który może służyć polskiej grupie etnicznej w Niemczech.

Z analizy prawnej przepisów traktatu jako normy prawa, międzynarodowego na tle ustawodawstwa wewnętrznego obu państw wynika, że my tu w Niemczech nie mamy żadnych prawnych możliwości dochodzenia swoich praw. Strona niemiecka stale przypomina nam o tym, że nie mamy żadnego roszczenia prawnego do pomocy finansowej.

W związku z tym zwracamy się za pośrednictwem Międzyresortowego Zespołu ds. Polonii i Polaków za Granicą do władz Rzeczypospolitej Polskiej o zdecydowane wystąpienie do rządu RFN o natychmiastową realizację zapisów traktatowych zgodnie ze standardami międzynarodowymi dotyczącymi mniejszości narodowych, tak jak się do tego w traktacie zobowiązała (art.20, pkt.2), a co za tym idzie również o:

1.      zrównanie członków polskiej grupy etnicznej w Niemczech w prawach i pod względem ich traktowania przez urzędy państwowe z członkami mniejszości duńskiej, Serbo – Łużyczanami, Fryzami oraz Sinti i Roma, na podstawie ustawy zasadniczej Niemiec;

2.      przyznanie przez rząd federalny oraz kraje związkowe kapitału zakładowego (w postaci wpłaty jednorazowej) na fundację „Polonii” niemieckiej, która zapewni niezależne jej finansowanie;

3.      powołanie przy urzędzie kanclerskim pełnomocnika ds. realizacji polsko – niemieckiego traktatu  i do kontaktów z polskimi organizacjami;

4.      zapewnienie środków finansowych na utworzenie Centrum Dokumentacji i Kultury Mniejszości Polskiej w Niemczech;

5.      zapewnienie organizacjom polskim w Niemczech środków finansowych na tzw. działalność instytucjonalną;

6.      przyznanie środków finansowych na:

-          wydawanie ogólnoniemieckiego tygodnika Polonii niemieckiej,

-          realizację programu radiowego i telewizyjnego Polonii niemieckiej,

-          wydawanie przez poszczególne organizacje federalne oraz krajowe miesięcznych biuletynów informacyjnych oraz swoich wydawnictw.

7.      zapewnienie środków finansowych dla organizacji prowadzących naukę języka polskiego;

8.      zakończenie wszystkich spornych spraw z zarządem Zrzeszenia Federalnego – Polska Rada w Niemczech, które nie wynikły z winy jej obecnego zarządu;

9.      włączanie do wszystkich oficjalnych delegacji udających się do Niemiec przedstawiciela Konwentu Organizacji Polskich w Niemczech, oraz zapewnienie im udziału we wszystkich rozmowach dotyczących polskiej grupy etnicznej w Niemczech, zgodnie z postulatem Prezydium sejmowej Komisji ds. Łączności z Polakami za Granicą;

10.    nawiązanie przez rząd Niemieckiej Republiki Federalnej z Konwentem Organizacji Polskich w Niemczech dialogu na zasadzie przyjaźni, współpracy i wzajemnego zaufania

Ponieważ strona niemiecka nie realizowała do tej pory zapisów traktatowych (art. 20 –22), o czym mogli się naocznie przekonać podczas swojej ostatniej wizyty członkowie sejmowej Komisji ds. Łączności z Polakami za Granicą, nie mamy gwarancji na to że sytuacja ta ulegnie nagle gwałtownej poprawie, dlatego zwracamy się do Rządu Rzeczypospolitej Polskiej o podjęcie starań w celu podpisania umowy ochronnej z rządem Niemieckiej Republiki Federalnej, zgodnie z art. 18 Konwencji Ramowej Rady Europy o Ochronie Praw Mniejszości Narodowych i deklaracją rządu Rzeczypospolitej Polskiej przyjętą przy ratyfikacji tego dokumentu.

Zwracamy się do członków Międzyresortowego Zespołu ds. Polonii i Polaków za Granicą o poparcie naszych postulatów. Jesteśmy przekonani, że uregulowanie podnoszonych przez nas spraw w duchu wzajemnego zrozumienia przyczyni się wydatnie do istotnego zbliżenia polsko – niemieckiego, do bezkonfliktowego uregulowania wielu otwartych jeszcze w stosunkach polsko – niemieckich spraw i do uczynienia z mniejszości polskiej w Niemczech oraz mniejszości niemieckiej w Polsce prawdziwych pomostów pomiędzy kulturami obydwu krajów.

Za Konwent Organizacji Polskich w Niemczech

Aleksander Zając
przewodniczący